renforza
Terug naar de blog

Waarom mislukken nearshore-samenwerkingen?

Waarom mislukken nearshore-samenwerkingen?

De meeste mislukte nearshore-trajecten stranden niet op kwaliteit. Ze stranden op selectie: er is geworven op beschikbaarheid in plaats van fit. De developer kon technisch prima meekomen, maar zat in de verkeerde rol, bij het verkeerde team, met de verkeerde verwachtingen. Drie oorzaken komen steeds terug, en geen ervan heeft met de landkaart te maken. Het is de reden dat Renforza eerst de opdracht kwalificeert en dan pas kandidaten zoekt.

Oorzaak 1: er is geselecteerd op beschikbaarheid

Veel nearshore-aanbieders werken met een bench: een pool developers die op de bank zit te wachten op de volgende klant. Komt jouw aanvraag binnen, dan krijg je binnen twee dagen drie cv’s. Dat voelt als service, maar het is het omgekeerde. De vraag die beantwoord is luidt niet “wie past bij deze opdracht” maar “wie hebben we toevallig vrij”. Beschikbaarheid is een planningsgegeven, geen kwaliteit.

Het gevolg laat zich raden. De developer die vrij was, is vrij omdat het vorige project net afliep, of omdat niemand anders hem koos. Soms is dat pech en is het gewoon een goede developer tussen twee klussen. Maar je weet het niet, want niemand heeft de vraag gesteld. En na drie maanden merk jij het verschil tussen iemand die bij je opdracht past en iemand die er die week toevallig tussen paste.

Wat helpt: vraag elke aanbieder hoe de selectie werkt. Krijg je binnen 48 uur cv’s, dan is er niet geselecteerd maar gefilterd op agenda.

Oorzaak 2: niemand heeft de opdracht zelf gekwalificeerd

Dit is de oorzaak die vrijwel altijd over het hoofd wordt gezien, omdat iedereen naar de kandidaat kijkt en niemand naar de opdracht. Wat moet deze persoon over zes maanden hebben opgeleverd? Wie beoordeelt dat? Is er iemand aan jouw kant die reviewt en context geeft? Is de rol een echte rol, of drie halve rollen in een vacaturetekst geniet?

Een opdracht die aan de klantkant niet klopt, wordt door geen enkele kandidaat gered. Onderzoek dat vaak wordt aangehaald in recruitmentliteratuur wijst erop dat zo’n 43 procent van nieuwe hires vertrekt omdat de rol anders bleek dan voorgespiegeld. Dat is geen kandidaatprobleem, dat is een kwalificatieprobleem. Bij nearshore komt daar afstand bij, waardoor het gat tussen vacaturetekst en werkelijkheid later zichtbaar wordt en harder aankomt.

Wat helpt: laat iemand kritische vragen stellen over jóuw kant van de opdracht voordat er ook maar één cv op tafel ligt. Een recruiter die dat niet doet, verkoopt cv’s in plaats van plaatsingen.

Oorzaak 3: culturele aannames over communicatie

De derde oorzaak is subtieler. Nederlandse teams zijn gewend aan directe, ongevraagde tegenspraak: wie het ergens niet mee eens is, zegt dat, ook tegen de CTO. In veel andere werkculturen, ook binnen Europa, is tegenspraak iets dat je pas geeft als ernaar gevraagd wordt, en dan nog diplomatiek verpakt. Geen van beide stijlen is beter. Maar wie ze niet expliciet maakt, leest de ander verkeerd.

Zo ontstaat het klassieke patroon: de Nederlandse lead denkt “hij zegt nooit iets, dus het gaat goed”, terwijl de developer allang ziet dat de aanpak wringt maar wacht tot iemand het vraagt. Drie sprints later komt het probleem boven, en de conclusie luidt ten onrechte “nearshore werkt niet”. Er werkte niets niet, er werd alleen niets gevraagd.

Wat helpt: maak tegenspraak een expliciete verwachting bij de start, en toets in één-op-ééns actief op twijfels in plaats van te wachten tot ze spontaan komen. Een simpele vraag als “wat zou jij anders doen aan deze aanpak” levert in week twee meer op dan een retrospective in maand drie. En omgekeerd: leg je Nederlandse team uit dat stilte geen instemming is, gewoon een andere gewoonte.

Wat is de rode draad?

Alle drie de oorzaken zijn selectie- en verwachtingsproblemen, geen kwaliteits- of afstandsproblemen. Dat is goed nieuws, want ze zijn alle drie voorspelbaar en dus voorkoombaar, vóór de eerste werkdag. Precies daarom kwalificeren wij bij Renforza beide kanten even hard. Ons MATCHED-framework toetst niet alleen de kandidaat op techniek, motivatie en communicatiestijl, maar ook de opdracht zelf: klopt de rol, is de begeleiding geregeld, zijn de verwachtingen uitgesproken. Een plaatsing die op papier goedkoop was maar na vier maanden strandt, is de duurste die er bestaat.

Wil je weten hoe zo’n dubbele kwalificatie er in de praktijk uitziet voor jouw team? Op de pagina voor werkgevers lees je hoe een intake bij ons werkt. Neem gerust je moeilijkste openstaande rol mee.